eXTReMe Tracker
TEL. +32 (0)58 24 20 20  |  IMHUNTEX  |  CONTACT  |  SITEMAP       
 
In the field
 


De jacht met een hond is een levenswijze op zich. Fréderic Coemans. (29/05/2005 )

De jacht met de hond is een levenswijze op zich. Eind januari 2003 kreeg ik van een vriend bericht dat hij nog een labrador van 5 maanden oud over had. Toen mijn ouders op reis waren hebben we een afspraakje gemaakt om te gaan kijken. Mevrouw schonk ons enkele biertjes en presenteerde ons een hapje. Voor ons was zoveel wel duidelijk: we wilden een echte labrador en wilden 'm nu ! Al na een paar dagen bleek dat Siska een "potige tante" was. Meubelen zijn gelukkig gespaard gebleven, maar buiten werd alles gesloopt. Takken tot enkele centimeters dik werden vermalen, grasveld omgeploegd tot een hondenrenbaan, muizen waren speelgoed,… Toen mijn hond ongeveer een half jaar oud was heb ik met haar de jachthondentraining van Sint-Hubertus (Oost-Vlaanderen) gevolgd. Het was een prachtige groep met ervaren honden en uitstekende leraars. Dat was aan enerzijds wel een voordeel want de ervaren voorjagers konden de beginneling goede tips geven als iets niet wilde lukken. In het begin werd er veel aandacht aan gehoorzaamheid geschonken: volgen, down leggen en blijven. Na een aantal weken kwam daar het onderdeel apporteren bij waarbij gebruik werd gemaakt van een houten blok met een konijnenvelletje er omheen. Dit velletje diende om het blok aantrekkelijker te maken voor de beginnende jachthond. De meeste honden vonden het zo lekker dat ze niet meer terug kwamen met het blok en een rustig plekje zochten om er eens lekker op te gaan kauwen. Althans dat deed Siska de eerste keer ! Maar door hulp van de leraars werd de proef al na de derde poging perfect uitgevoerd. Doordat ik al enkele jaren jaag in de streek van Ath en Doornik, leek het me wel eens leuk Siska ook in de praktijk bezig te zien. In het begin was Siska de enigste hond die het wild binnen moest halen, later kwamen er nog honden bij. Om de twee weken (van oktober tot en met december) gaan we met enkele vrienden op pad. Siska heeft heel wat hazen en fazanten binnen gebracht. Ze doet het dus erg goed. Ook in de Polders kon ik regelmatig mee op jacht omdat mijn beste vriend daar jaagt. In die combinatie waren erg veel honden en ook heel veel ervaren honden. Toch kreeg Siska daar nog behoorlijk wat werk te verzetten en ook daar deed ze het goed, alleen moest ik haar wel in het begin aan de lange lijn houden. Ze werd erg opgewonden van al die honden die de eerste wilde zijn. Omdat ik mijn trainingen niet wilde verpesten vond ik dat Siska alleen maar naar mijn commando's moest luisteren en niet dat ze zelf ging jagen..

Door de sfeer die tijdens de jachtdagen heerst en het feit dat ik zeer veel van de jacht hou (mits op een verantwoorde wijze uitgevoerd), besloot ik 5-tal jaren geleden zelf ook een jachtcursus te gaan volgen, samen met twee vrienden. Ik zie mezelf momenteel als een "verstandige jager" die respect heeft voor het wild, de natuur, de gebeuren, de niet-jagers en boven alles “veiligheid en weidelijkheid”. Ik ben dan ook geen jager die jaagt voor het tableau maar wel voor de sfeer en de ervaring voor mezelf en voor de hond Siska. Op deze manier schiet ik zelf veel meer "kleiduiven" en apporteert Siska veel meer "dummy's" dan wat er in het relatief korte jachtseizoen " geoogst" wordt. .

Fréderic Coeman

terug naar alle artikels

verzend naar een vriend